Willibrord-Spital Emmerich ReesProhomine - Logo
  

Minimaal invasieve chirurgie (kijkoperatie)

Inhoud:

Techniek van de minimaal invasieve chirurgie
Mogelijke ingrepen met de minimaal invasieve techniek

Halverwege de jaren tachtig werden methoden ontwikkeld om de patiënten te ontzien door het operatietrauma tot een minimum te beperken.

Er werd geprobeerd de grote operatieve openingen (incisies) te vervangen door kleinere openingen voor toegang tot de buikholte.

Op die manier is de zogenoemde minimaal invasieve chirurgie ontstaan.

Techniek van de minimaal invasieve chirurgie

Voor de minimaal invasieve operatietechniek in de buikholte is het noodzakelijk de organen van elkaar te scheiden. Normaal gesproken is er geen ruimte tussen de organen in de buikholte.
Door het inblazen van kooldioxide ontstaat er ruimte tussen de buikwand en de buikorganen. Op deze wijze ontstaat een kunstmatige ruimte waarin de operatie kan worden uitgevoerd.
Aan het einde van de operatie wordt het opgetilde buikvlies weer neergelaten.
De druk die op de buikholte wordt toegepast, bedraagt 8 tot 15 mmHg.

Door de poorten (trocarts) die in de buikwand zijn ingebracht, wordt een camera ingebracht in de buikholte. Het beeld van deze camera wordt weergegeven op een monitor, zodat de operatie kan worden gevolgd.
Vervolgens kunnen via de extra trocarts laparoscopische instrumenten worden ingebracht op de operatielocatie en kan de operatie worden uitgevoerd. Naargelang de operatie zijn trocarts in verschillende afmetingen en hoeveelheden nodig.

Via de trocarts gaat gas uit de buikholte verloren. Daarom moet het ontsnapte gas met de insufflator op gecontroleerde wijze worden aangevuld, om de druk in de buikholte te behouden. Wanneer dit niet wordt gedaan, wordt de operatieruimte steeds kleiner en zal uiteindelijk volledig 'verdwijnen'.
Het voordeel van de minimaal invasieve operatietechniek voor de patiënt is dat hij of zij na de operatie aanzienlijk minder pijn heeft en sneller herstelt. De patiënten zijn daardoor sneller weer op de been en kunnen eerder terugkeren naar hun normale dagelijks leven.

Ondanks de relatief korte geschiedenis van de minimaal invasieve chirurgie (sinds 1989), zijn door de zeer snelle technische ontwikkeling veel buikoperaties op zeer hoog niveau mogelijk.

Bij operaties voor oncologische aandoeningen (d.w.z. kanker) is deze operatiemethode op het ogenblik toch nog omstreden.

Bij deze aandoeningen moet de tumor indien mogelijk volledig worden verwijderd, zodat de patiënt een grotere overlevingskans heeft. De cosmetische aspecten zijn bij deze aandoeningen van ondergeschikt belang.
Het grote verschil tussen de conventionele operatie met incisie en de laparoscopische techniek is dat de chirurg de organen niet meer kan bevoelen. Het directe tastgevoel van de weefselstructuren is dus verdwenen. Er blijft slechts een indirect tastgevoel via de ingebrachte instrumenten over. Voor de chirurgen is deze omschakeling moeilijk en moeizaam. Er is veel ervaring voor nodig.

Mogelijke ingrepen met de minimaal invasieve techniek

Op onze afdeling gebruiken we de minimaal invasieve operatietechniek (kijkoperatie) voor ongeveer 50% van de operaties.

Hieronder vallen o.a.:

  • Verhelpen van refluxziekte in de slokdarm (antirefluxoperatie) 
  • Verhelpen van perforaties van een hol orgaan, bijv. maagperforatie 
  • Verwijdering van de galblaas 
  • Verwijdering van de milt 
  • Verwijdering van de dunne darm 
  • Verwijdering van de dikke darm 
  • Appendectomie (verwijdering van de blinde darm) 
  • Losmaken van verklevingen 
  • Correctie van een anale verzakking (anale prolaps) 
  • Creatie van een kunstmatige darmuitgang 
  • Liesbreuk 
  • Buikwandbreuk 
  • Littekenbreuk 
  • Mediastinoscopie 
  • Onderzoek van de borstholte 
  • Gedeeltelijke verwijdering van de longen 
  • Verhelpen van een longcollaps